{"id":212,"date":"2026-06-17T06:05:32","date_gmt":"2026-06-17T06:05:32","guid":{"rendered":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/?p=212"},"modified":"2026-06-17T07:50:33","modified_gmt":"2026-06-17T07:50:33","slug":"zespoly-na-zadanie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/2026\/06\/17\/zespoly-na-zadanie\/","title":{"rendered":"Talenty na \u017c\u0105danie"},"content":{"rendered":"\n

Kiedy my\u015bl\u0119 o pracy i cz\u0142owieku przysz\u0142o\u015bci, mam nieodparte wra\u017cenie, \u017ce b\u0119dziemy funkcjonowa\u0107 w \u015bwiecie przypominaj\u0105cym ten z serialu \u201eObcy: Ziemia\u201d<\/em>. Pada tam zdanie: \u201ewszystkie dzieci dorastaj\u0105\u201d<\/strong> \u2014 i mam poczucie, \u017ce w\u0142a\u015bnie stoimy przed takim globalnym testem doros\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

W obliczu przyspieszaj\u0105cego post\u0119pu technologicznego i gwa\u0142townych zmian geopolitycznych jedno jest pewne: zmiana stanie si\u0119 nasz\u0105 now\u0105 norm\u0105<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

W serialu obserwujemy brutalnie przejrzysty ekosystem: ludzi, hybrydy, cyborgi, obce formy \u017cycia \u2014 ka\u017cdy typ inaczej przystosowany, inaczej reaguj\u0105cy, inaczej walcz\u0105cy o przetrwanie. To ekstremalna metafora, ale nie tak odleg\u0142a od kierunku, w kt\u00f3rym zmierzamy. Nasze decyzje, nasze modele pracy, nasze wybory rozwojowe \u2014 wszystko to tworzy nowy ekosystem zawodowy, w kt\u00f3rym nie przetrwa ten, kto ma \u201estanowisko\u201d, lecz ten, kto potrafi si\u0119 przekszta\u0142ca\u0107<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Poczucie bezpiecze\u0144stwa przestanie by\u0107 domen\u0105 roli, funkcji czy nazwy stanowiska. To b\u0119dzie anachronizm, jak feudalne tytu\u0142y pan\u00f3w na w\u0142o\u015bciach.<\/p>\n\n\n\n

Realn\u0105 przewag\u0105 stanie si\u0119 elastyczno\u015b\u0107, a prawdziwym \u017ar\u00f3d\u0142em warto\u015bci \u2014 budowanie siebie w oparciu o talenty, nie role.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bo role b\u0119d\u0105 znika\u0107. Talenty \u2014 b\u0119d\u0105 ewoluowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

W serialu z ust genialnego za\u0142o\u017cyciela BigTechu pada zdanie: \u201ew moim \u015bwiecie przysz\u0142o\u015bci dzia\u0142a si\u0119 szybko i kosi biliony.\u201d<\/strong> Trudno o trafniejsz\u0105 diagnoz\u0119 kierunku, w kt\u00f3rym zmierzamy. Bo to w\u0142a\u015bnie BigTechy \u2014 nie pa\u0144stwa, nie korporacje w klasycznym uj\u0119ciu \u2014 b\u0119d\u0105 w najbli\u017cszych latach kreowa\u0107 nasz\u0105 now\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Jeszcze niedawno przewag\u0119 budowa\u0142o si\u0119 poprzez stabilne struktury, procesy i precyzyjnie opisane role. Dzisiaj przewaga strategiczna rodzi si\u0119 gdzie indziej: w zdolno\u015bci b\u0142yskawicznego zestawiania talent\u00f3w w zespo\u0142y powo\u0142ane do konkretnej misji<\/strong>. Takie zespo\u0142y nie istniej\u0105 \u201ena sta\u0142e\u201d \u2014 pojawiaj\u0105 si\u0119, dzia\u0142aj\u0105, rozwi\u0105zuj\u0105, znikaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

To b\u0119dzie \u015bwiat, w kt\u00f3rym najcz\u0119\u015bciej stosowanymi taktykami b\u0119dzie\u2026 wywo\u0142ywanie kontrolowanej destabilizacji i chaosu.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Aby przetrwa\u0107 w takim \u015brodowisku \u2014 jak nieznane gatunki \u201eObcych\u201d z serialu \u2014 firmy b\u0119d\u0105 musia\u0142y sta\u0107 si\u0119 antykruche<\/strong>: rosn\u0105ce dzi\u0119ki wstrz\u0105som, nie mimo nich. Idealna odporno\u015b\u0107 jest iluzj\u0105. Realna przewaga to zdolno\u015b\u0107 odbudowywania si\u0119 w nowej formie<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

To zmieni zar\u00f3wno spos\u00f3b prowadzenia biznesu, jak i spos\u00f3b, w jaki ludzie b\u0119d\u0105 realizowa\u0107 si\u0119 zawodowo.<\/p>\n\n\n\n

Zesp\u00f3\u0142 na \u017c\u0105danie to:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

ludzie dobierani pod wyzwanie, nie pod struktur\u0119,<\/strong><\/p>\n\n\n\n

interdyscyplinarna kompozycja<\/strong> zamiast monolitycznych departament\u00f3w,<\/p>\n\n\n\n

szybkie wej\u015bcie \u2013 szybkie wyj\u015bcie<\/strong>, bez cementowania stanowisk,<\/p>\n\n\n\n

skupienie na rozwi\u0105zaniu, nie na roli,<\/strong><\/p>\n\n\n\n

talenty na pok\u0142adzie, nie w aktach HR-u.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie mam z\u0142udze\u0144 \u2014 funkcja lidera jako taka, nie zniknie. Zbyt g\u0142\u0119boko jest wpisana w logik\u0119 naszego \u015bwiata: kto\u015b musi wyznacza\u0107 kierunek, ustala\u0107 priorytety, nadawa\u0107 sens dzia\u0142aniom. Jednak w zespo\u0142ach na \u017c\u0105danie ta funkcja ulegnie redefinicji.<\/p>\n\n\n\n

Najbardziej sensownym modelem operacyjnym dla zespo\u0142\u00f3w przysz\u0142o\u015bci jest adhokracja<\/strong> \u2014 struktura p\u0142ynna, zadaniowa, zwinna. A w adhokracji nie istniej\u0105 liderzy w klasycznym, hierarchicznym sensie. S\u0105 tw\u00f3rcy kierunk\u00f3w<\/strong>. Inicjatorzy. Katalizatorzy. Osoby, kt\u00f3re potrafi\u0105 zapali\u0107 iskr\u0119, ale nie potrzebuj\u0105 sta\u0107 na podium.<\/p>\n\n\n\n

W tym \u015bwiecie \u201elider\u201d przestaje by\u0107 stanowiskiem. Staje si\u0119 czasow\u0105 funkcj\u0105 pe\u0142nion\u0105 w odpowiedzi na potrzeb\u0119 chwili<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego archaiczna metafora \u201edyrygenta orkiestry\u201d, tak nadu\u017cywana w firmach, traci sens. W adhokracji dyrygentem mo\u017ce by\u0107 ka\u017cdy cz\u0142onek orkiestry \u2014 i tylko na czas, kiedy jego talent, intuicja lub specjalizacja s\u0105 akurat potrzebne.<\/p>\n\n\n\n

Coraz cz\u0119\u015bciej s\u0142ysz\u0119 g\u0142osy, \u017ce praca na etacie zaniknie, a \u015bwiat przysz\u0142o\u015bci b\u0119dzie \u015bwiatem silnych marek osobistych. To brzmi atrakcyjnie, ale w praktyce prowadzi do czego\u015b zupe\u0142nie innego: chaosu, nadmiaru ego i braku odpowiedzialno\u015bci systemowej<\/strong>. To troch\u0119 tak, jakby pojedyncze mikro-wyspy z w\u0142asnymi agendami mia\u0142y z czasem uformowa\u0107 kontynent. Teoretycznie jest to mo\u017cliwe \u2014 i bardzo logiczne \u2014 ale w rzeczywisto\u015bci nigdy nie mamy pewno\u015bci, \u017ce tak si\u0119 stanie. Ka\u017cda z marek dzia\u0142a przecie\u017c w innym kontek\u015bcie, z innymi interesami i w\u0142asn\u0105 definicj\u0105 sukcesu.<\/p>\n\n\n\n

Tylko skupienie wok\u00f3\u0142 wsp\u00f3lnego celu<\/strong> mo\u017ce stworzy\u0107 przestrze\u0144, w kt\u00f3rej te mikro-wyspy maj\u0105 szans\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 w co\u015b wi\u0119kszego. A taki cel powstaje dopiero tam, gdzie warto\u015bci spotykaj\u0105 si\u0119 z pragmatyzmem<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Silna marka osobista b\u0119dzie wa\u017cna \u2014 ale nie w formie, kt\u00f3r\u0105 dzi\u015b widzimy na LinkedIn. Dzisiejszy rynek jest pe\u0142en starannie wykadrowanych autoprezentacji, tytu\u0142\u00f3w i narracji. To nie jest marka osobista. To jest opowie\u015b\u0107 o tym, kim chcieliby\u015bmy by\u0107<\/strong>, nie o tym, co potrafimy realnie wnie\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

W \u015bwiecie zespo\u0142\u00f3w na \u017c\u0105danie jedynym prawdziwym weryfikatorem b\u0119dzie:<\/p>\n\n\n\n

\u2192<\/strong> \u015bwiadome korzystanie ze swoich talent\u00f3w<\/strong>, \u2192<\/strong> umiej\u0119tno\u015b\u0107 \u0142\u0105czenia ich z talentami innych<\/strong>, \u2192<\/strong> i gotowo\u015b\u0107 do bycia cz\u0119\u015bci\u0105 misji wi\u0119kszej ni\u017c w\u0142asne ego.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Marki osobiste nie znikn\u0105 \u2014 pozostan\u0105 wizyt\u00f3wk\u0105. Ale ta wizyt\u00f3wka przejdzie test sp\u00f3jno\u015bci<\/strong>: czy stoi za ni\u0105 faktyczna warto\u015b\u0107, czy tylko narracja.<\/p>\n\n\n\n

W jednym z odcink\u00f3w \u201eObcy: Ziemia\u201d pada zdanie wypowiedziane przez jednego z \u017co\u0142nierzy: \u201eMy jeste\u015bmy tu tylko si\u0142\u0105 robocz\u0105.\u201d<\/strong> Ca\u0142\u0105 z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 ich pracy przej\u0119\u0142a automatyzacja, a cz\u0142owiek sta\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie dodatkiem do systemu.<\/p>\n\n\n\n

To zdanie wraca do mnie jak bumerang, kiedy my\u015bl\u0119 o przysz\u0142o\u015bci pracy. Bo pytanie, kt\u00f3re naprawd\u0119 powinni\u015bmy sobie zada\u0107, brzmi nie: czy etaty przetrwaj\u0105<\/em>, ale: kim staniemy si\u0119 w tym nowym, nikczemnym \u015bwiecie, w kt\u00f3rym rutyn\u0119 przejm\u0105 maszyny, a codzienno\u015b\u0107 b\u0119dzie ulega\u0107 ci\u0105g\u0142ej zmianie?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Swoj\u0105 nadziej\u0119 lokuj\u0119 w prostej, ale pot\u0119\u017cnej koncepcji: talenty dostosowane do misji, a nie role przypisane do struktury. <\/strong>By\u0107 mo\u017ce to jest odpowied\u017a. A by\u0107 mo\u017ce to dopiero pierwszy krok w stron\u0119 zupe\u0142nie nowej drogi \u2014 takiej, kt\u00f3r\u0105 dopiero zaczynamy odkrywa\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kiedy my\u015bl\u0119 o pracy i cz\u0142owieku przysz\u0142o\u015bci, mam nieodparte wra\u017cenie, \u017ce b\u0119dziemy funkcjonowa\u0107 w \u015bwiecie przypominaj\u0105cym ten z serialu \u201eObcy: Ziemia\u201d. Pada tam zdanie: \u201ewszystkie dzieci dorastaj\u0105\u201d \u2014 i mam poczucie, \u017ce w\u0142a\u015bnie stoimy przed takim globalnym testem doros\u0142o\u015bci. W obliczu przyspieszaj\u0105cego post\u0119pu technologicznego i gwa\u0142townych zmian geopolitycznych jedno jest pewne: zmiana stanie si\u0119 nasz\u0105…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":147,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_kad_post_transparent":"","_kad_post_title":"","_kad_post_layout":"","_kad_post_sidebar_id":"","_kad_post_content_style":"","_kad_post_vertical_padding":"","_kad_post_feature":"","_kad_post_feature_position":"","_kad_post_header":false,"_kad_post_footer":false,"_kad_post_classname":"","footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-212","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-przyszlosc-pracy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/212","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=212"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/212\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":233,"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/212\/revisions\/233"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/147"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=212"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=212"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agnieszkajakubczyk.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=212"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}